1. Door de ogen van mijn anorexia

Silhouet van vrouw met bloemen en roze bloesems, omringd door vlinders en zachte mistige achtergrond.

Deel 1.

Dat meisje daar, tussen al die andere meisjes. Dat meisje met die lange bruine haren en die grote donkere ogen. Gezellig kletsend, niets aan de hand.

Ik zie haar, ik hoor haar. Ik voel haar verdriet.

Ze is onzeker, ze voelt zich anders dan de rest. Maar ze laat niets merken, ze doet gewoon mee. Ze lacht, ze kletst, ze doet wat er van haar verwacht wordt. Ze heeft een hoge muur om zich heen gebouwd, want dat is haar geleerd. Haar emoties houdt ze voor zichzelf, ze stopt ze weg, doet alsof ze er niet zijn. Maar ik zie de angst in haar ogen, ik zie het meisje áchter die dikke muur. Ik zie wat ze allemaal met zich meedraagt en hoe hard ze haar best doet om aardig gevonden te worden. Ze draagt een enorme verantwoordelijkheid en doet haar best om onafhankelijk te zijn. Ze wilt gezien worden, gehoord worden en ze heeft iemand nodig die haar begrijpt.

Ik ga haar helpen. Ik ga haar beschermen. Ze heeft houvast nodig en duidelijkheid. Iemand die haar hand pakt en haar zorgen wegneemt. Iemand die veiligheid biedt en er voor haar is wanneer ze het even niet meer weet.

Ik zie haar, ik hoor haar, ik begrijp haar en ik voel haar verdriet.

Mijn naam is Anorexia,

en zij is het perfecte slachtoffer voor mij!

Wil je reageren, een vraag stellen of is er iets anders wat je kwijt wilt?

Laat een bericht achter!

Zwart-wit typografische tekst met sierlijke hoofdletters en cursieve handgeschreven woorden op donkere achtergrond.

Dat meisje daar, ik ga haar helpen. Ik ga haar helpen en vertellen wat ze moet doen om zich beter te voelen. Ze vind zichzelf te dik, ze schaamt zich voor hoe ze eruit ziet. En dat snap ik. Ze valt op met haar gewicht tussen al die mooie slanke meisjes. Met een paar maatjes minder zal ze zich een stuk beter voelen. Zelfverzekerd en sterk. Op hulp van anderen hoeft ze al lang niet meer te rekenen. Niemand begrijpt haar en haar diepste wens om slank te zijn. Net als alle andere meisjes. Ze heeft het zó vaak geprobeerd, maar alléén lukte het haar niet. Maar hier ben ik, ik ga haar helpen!

We zullen simpel beginnen, heel onschuldig, niets geks; gewoon wat minder snoepen en wat gezonder eten. Daar heeft ze mijn hulp nog niet bij nodig, dat kan zij zelf. Maar ik zal haar vast laten weten dat ik er ben, wanneer ze het zwaarder krijgt.

Zwarte achtergrond met grote, grijze tekst: “I’m here for you whenever you need me”.

Kijk nou, wat knap. Wat doet ze het goed, mijn meisje. Ze zoekt op internet naar gezonde maaltijden, ze doet boodschappen en ze haalt bergen groente en fruit. Ik zie nu al dat er potentie in haar zit. Ze is gemotiveerd, daar houd ik van. Ze neemt initiatief en is gefocust, wat een toppertje! Ze slaat alles af wat haar aangeboden wordt en in plaats daarvan eet ze haar fruit.

Ik vertel haar dat ze goed bezig is en ik geef haar een extra zetje in de goede richting. Ik leer haar hoe ze een ingrediëntenlijst leest. Hoe al die cijfertjes op een etiket werken en wat ze betekenen; de voedingswaarde en de macro nutriënten. Ik gun haar die kennis, het is nuttige informatie voor haar. Één calorie is één calorie. Dat is een feit...

Die duidelijkheid heeft ze nodig in deze grote wereld, vol onzekerheid.

Al die cijfertjes, koolhydraten, eiwitten, vetten en de weegschaal, het geeft haar iets om op te focussen. Ik zorg ervoor dat ze al het andere, alle zorgen, problemen, onzekerheid en verdriet, kan vergeten. Zolang ze al haar aandacht besteed aan wat ik haar ga opdragen, mijn regels gaat volgen en luistert naar wat ik haar zeg, hoeft ze niet te voelen. Heerlijk toch?! Dat verdient ze, het lieve kind...

Ik zal nog maar even mijn mond houden over wat ik écht van haar vind...

Ik denk dat ze klaar is voor een volgende stap. Een kleintje maar, niets drastisch. Ik ga haar voedingspatroon wat meer beperken. De meid heeft al zoveel aan haar hoofd, ze staat voor iedereen klaar en zorgt ervoor dat ze niemand in de weg zit. Ze doet zó haar best om alles perfect te doen. Ik gun haar rust, minder chaos. Ik maak een uitgebreide lijst voor haar met ongezonde producten. Een 'verboden producten lijst'. Producten die haar dik maken. Daarmee geef ik haar extra houvast. Dat zal ze fijn vinden! Wat ze wél mag eten wordt beperkt. Minder keuze is minder stress. Dat zal haar goed doen. Ze hoeft minder na te denken én ze zal afvallen. WIN-WIN!

Witte cursieve tekst “Award your potential” op zwarte achtergrond, met dunne stippellijnen en schaduw.

Het gaat goed, mijn meisje houdt zich keurig aan mijn regels. Het zijn nog geen strenge regels, want we staan pas aan het begin. Ik begin altijd voorzichtig, dat doe ik bewust. Zo win ik haar vertrouwen en geef ik haar de tijd om te wennen aan mij als haar nieuwe vriendin. Ze is gemotiveerd, nieuwsgierig, toont initiatief. Knap hoor, dat laat zien dat ze van aanpakken weet.

Heel langzaam kom ik haar leven binnen. Niet te snel, we zullen rustig beginnen.

Vanmorgen stond ze op de weegschaal en ik was erbij. Één kilo eraf, wauw, ik zei toch dat ze het kon! Één kilo in zo'n korte tijd; dat vraagt om meer. Ik zeg expres niet dat ik trots op haar ben, daar is het nog veel te vroeg voor. Ze mag niet gaan denken dat ze dit alleen kan. Maar ik voel haar enthousiasme, geweldig, ook zij wilt méér!

Zwarte achtergrond met grote witte tekst “Results come to those who don’t quit.”

Ik beloon haar met extra beweging. Zodat ze zich goed en voldaan voelt. Dat verdient ze! 10.000 stappen per dag waren voor haar een makkie. Ik ga haar uitdagen, 15.000 is nu het doel. Ik wil haar het gevoel geven dat ze iets kan. Dat is goed voor haar zelfvertrouwen én ze verbrand extra calorieën! Wéér dubbele winst. Ik ben briljant! Ook dat eten kan nog wel een beetje minder. Dat zal haar goed. Ik kijk nu al uit naar het resultaat!

Ik zal nog maar niet vertellen, dat ik ervoor ga zorgen dat ze zichzelf haat...

Ze luistert zó goed naar mij, de kilo's vliegen eraf! Ze is trots op zichzelf, want ze houdt het vol. Ze heeft álles onder controle en ik vertel haar dat ze nóg beter kan. Prachtig toch!

Maar soms heeft mijn meisje een moeilijk moment, ook al doet ze haar best om het niet te laten zien. De lieverd, maar mij houdt ze niet voor de gek! Ik zie hoe ze zich voelt, ik prik door haar heen. Ze is mijn meisje, mijn kanjer en ik steun haar. Als ze een moeilijk moment heeft en iets wilt eten wat ik haar verboden heb, vertel ik haar wat de gevolgen zullen zijn. Ik maak haar duidelijk dat ze alles wat ze tot nu toe bereikt heeft, verpest en ze zich schuldig zal voelen tot het steekt in haar buik. Ze zal spijt hebben en het gevoel hebben dat ze faalt. Ik vertel het haar met alle liefde, want ik zou haar helpen, dat heb ik haar beloofd. Achteraf zal ze me dankbaar zijn, dat weet ik zeker!

Handgeschreven tekst in het Engels op een zwarte achtergrond, met krullerige letters en streepjes.

Ik wil niet dat ze spijt heeft, dus wanneer ze die rotzooi eet, zal ze moeten compenseren. En dat wéét ze, anders word ik boos. Ze kan inmiddels niet meer zonder mij en ze beseft dondergoed dat ze mij nodig heeft. Want IK ben eerlijk tegen haar. IK help haar. IK ben de énige die écht zegt hoe ze eruit ziet. De rest liegt tegen haar en dat maak IK haar duidelijk. Ik ben de enige aan wie ze ECHT iets heeft, ik heb het beste met haar voor. Ik lieg niet, ik vertel haar de keiharde waarheid. Want dat verdient ze. Het is zo'n schat! Ze verdient beter dan wat iedereen haar probeert wijs te maken. Ze luistert naar mij. Fantastisch! Ik gun haar rust en ik geef haar wat ze nodig heeft: controle en veiligheid.

Zwarte achtergrond met grote, dunne tekst: “Remember that I care about you” en “Remember that I’m here for you”.

Ik zie dat ze moe wordt, haar energie raakt op. Ze heeft een boost nodig, iets waardoor ze zich weer sterk voelt en het gevoel krijgt dat ze iets kan. Weet je wat, ik schroef de 15.000 stappen op naar 20.000, voor haar eigen bestwil. Hoe ze die stappen gaat halen met school en werk zoekt ze zelf maar uit. En de pijn in haar voeten en benen, dat is haar probleem. Die krachttraining die ze dagelijks doet, ga ik niet te veel aan te sleutelen. Dat blijft ze toch wel doen, dat vind ze leuk. De fysieke pijn geeft haar ontspanning. En het zorgt ervoor dat ze alle ellende vergeet. Dat heeft ze van mij geleerd, die slimme meid. Zolang ze mij beloofd dat ze tot het gaatje gaat, laat ik haar en haar krachttraining met rust.

Zwarte achtergrond met grote, gestileerde tekst “The scale doesn’t lie” in wit en grijs.

Maar waar ik al bang voor was, gebeurd… Het getal op de weegschaal daalt niet meer. Misschien is ze toch zwakker dan ik dacht. Arm kind, ze doet zo haar best. Maar het is niet genoeg! Haar lichaam begint te protesteren, ze slaapt slecht en ze smokkelt. Maar ik heb haar door. Ik moet strenger voor haar zijn, anders bereikt ze nooit haar doel. Ze begint opstandig te worden en noemt zichzelf een waardeloos geval. Ze geeft zichzelf te schuld dat het afvallen niet goed gaat, ze zegt tegen zichzelf dat ze toch iets kan. Ze ze wilt ermee stoppen... Ermee stoppen? OPGEVEN BEDOELD ZE! Ze wilt 'liever' voor zichzelf zijn. BAH! Dat laat ik niet gebeuren! Ze begint zich vaker te verzetten en ze gedraagt zich ondankbaar. Ze daagt me uit, maar ik laat mij niet kennen. Als zij protesteert, trek ik de teugels ook strakker aan. Ze geeft me geen keus.