De positieve en negatieve kanten van mijn ADHD

Ik spreek graag voor mijzelf, maar ik ga er vanuit dat vele ADHD'ers het met mij eens zijn; mijn ADHD heeft zowel positieve als negatieve kanten, en vaak heeft een kenmerk ze zelfs allebei. De 'lasten' probeer ik zo luchtig mogelijk te zien, want vaak (of in ieder geval, ik probeer het) kan ik er achteraf wel om lachen (maar soms ook totaal niet…)

Peper in mijn reet, check! Brein die overuren draait, check! Tijdsblind op de meest onhandige momenten, check!

Duizenden keuzes om uit te kiezen, om vervolgens overweldigd te worden en dus maar géén keuze te maken, check!

Goed, nou, heb je ff? Om het nog maar even gezellig te houden zal ik steeds beginnen met de positieve kanten die ik ervaar. Ik heb niet voor niets een chronisch positief karakter, toch?  

Creatief

Positief: 

Ik ben altijd al creatief geweest. Out of the box-denken, noemen ze het ook wel. Ik heb vaak genoeg gehoord: "Komt ze weer met d'r creatieve ideeën." En ik moet toegeven dat ik ben ruimdenkend ben en altijd wel een originele oplossing voor iets bedenk. Als iets niet linksom kan, lukt het misschien rechtsom wel. Als ik iets niet op de ene manier voor elkaar krijg, proberen we het toch gewoon op een andere manier. Ook qua creatieve hobby's hoef ik me nooit te vervelen. Er is eerder teveel wat ik leuk vind of ooit nog wil leren, dan te weinig.

Wat ik minder vind...

Doordat ik altijd veel ideeën heb en altijd van alles wil doen, lukt veel juist vaak niet. Ik wil namelijk niet alleen véél doen, ik wil het ook allemaal nú doen. Allemaal tegelijk. En dat kan dus niet (nee, joh…) Als ik het ene doe, doe ik het andere niet, en voel ik me daar schuldig over. Maar als ik dan het andere ga doen, voel ik me weer schuldig dat ik dat ene niet doe. Om het maar even ingewikkeld te maken. Ik heb ook overal allemaal half afgewerkte projecten. Halve schilderijen die ik ooit nog af wil maken. Halve kettingen of armbandjes waar ik nog sluitinkjes aan moet maken. Of een halve paletbank die wacht om verder in elkaar gezet te worden. Ooit komt het af, ik beloof het! Maar wanneer...

Géén focus of juist hyperrrrrrfocus

Zowel positief als negatief:

Ik kan niet lezen. Of nouja, mijn ogen kunnen wel lezen, maar mijn hoofd leest niet mee. Ik wil zo graag boeken lezen, maar het.lukt.gewoon.niet. Ik ben té snel afgeleid. Één bladzijde lezen duurt me al te lang en áls ik al halverwegen ben, heb ik geen idee meer wat ik nu eigenlijk gelezen heb. Kan ik dus weer opnieuw beginnen… Dit geldt trouwens niet alleen voor boeken. Maar ook voor artikelen, films, series, handleidingen (heel ondhandig als je die niet leest, ben ik achter), eigenlijk alles waar je aandacht voor nodig hebt. Ik heb vaak genoeg geprobeert een recept te volgen, maar na het lezen van de eerste 3 ingredienten op de ingredientenlijst, haakte ik al af… (Daarom kan ik ook niet koken. Je moet mij echt geen gerecht laten maken). Ik kom toch niet verder dan 'een snufje zout'. 2 ingredienten, dat is voor mij de max. Maar liever ook niet. En ook geen bereidingswijze… Weet je wat, gewoon niet, haha.

Maaaaarr, durf me eens te storen als ik in m'n hyperfocus zit! Want daarin tegen, als ik iets écht interessant vind, kan ik er helemaal in opgaan! Boeken zijn nog steeds zeldzaam, maar artikelen of iets wat herkenbaar is en wat ik interessant vind, kan me de tijd doen vergeten. Dan zit ik in een soort bubbel en weet ik niet van stoppen. Ook niet heel handig, want daardoor vergeet ik de rest om me heen. Eten, drinken, naar de wc gaan… Als je me dan uit mijn hyperfocus haalt, is irritatie gegarandeerd. Dit geldt dus ook voor alles. Ook met creatieve projecten, schrijven (!!!), goede gesprekken ect.